UZDROWISKO

 

SPIS  TREŚCI

 

 

Przedmowa

Zasady leczenia borowiną

Przygotowanie i przebieg zabiegu leczenia borowiną

Elektrobalneologia w leczeniu borowiną

Borowinowe preparaty serii „Biol”

Mechanizm oddziaływania zabiegów borowinowych na organizm człowieka

Instrukcja stosowania borowiny

 

1.      Choroby systemu oporowo-motorycznego

Zapalenia stawów, chroniczne zwyrodnienie stawów, przykurcze, zapalenia wielostawowe, zapalenie stawów kręgosłupa, pourazowe zapalenie stawów i złamania kości, zapalenia pochewki ścięgna, zapalenia mięśni i mięśniowej tkanki łącznej, mięśniobóle, zapalenia nadkłykcia, odmrożenia, skutki urazów sportowych, chroniczne zapalenia błony maziowej, zapalenia kaletki maziowej.

Skolioza, skrzywienie kręgosłupa, skrzywienie tylnoboczne

 

2.      Choroby centralnego systemu nerwowego

Urazowa choroba rdzenia nerwowego, mózgowe porażenie dziecięce

 

3.      Choroby obwodowego systemu nerwowego

Nerwoból nerwu trójdzielnego

Zapalenie nerwu twarzowego

Zapalenia splotu nerwowego, zapalenia wielonerwowe, zapalenia korzeni nerwów rdzeniowych, kliniczne przejawy osteochondrozy kręgosłupa

 

4.      Choroby męskie

Bezpłodność męska, chroniczne zapalenie najądrza, zapalenie jądra, zapalenie gruczołu krokowego, impotencja, niedobór hormonalny

 

5.      Choroby kobiece

Bezpłodność spowodowana zapalnymi chorobami macicy, cewki, przydatków, bezpłodność na gruncie niewykształcenia się narządów płociów, bezpłodność hormonalna; zapalenie omacicza, zapalenie okołojajowe, choroba spoidłowa, chroniczne zapalenie macicy i jej błony śluzowej, zapalenie jajowodu i jajnika, odchylenia macicy, okres przekwitania, oziębłość płciowa

 

6.      Choroby systemu oskrzelowo-płucnego

Przewlekłe zapalenie oskrzeli, chroniczne zapalenie płuc, częste przeziębienia, chroniczne nietypowe zapalenia płuc

 

7.      Choroby dróg żołądkowo-jelitowych

Wrzody żołądka i dwunastnicy, zapalenie żołądka, chroniczne zapalenie wątroby, zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia okołopęcherzowe, blizny i zrosty pooperacyjne na wątrobie      i pęcherzyku żółciowym, choroba spoidłowa, chroniczne zapalenia okrężnicy, jelita cienkiego      i okrężnicy, zaparcia

 

8.      Choroby oczu

Bielma rogówki, następstwa zapalenia błony naczyniowej gałki ocznej, chroniczne zapalenie spojówek i brzegów powiek, blizny na powiekach rozmaitej etiologii, zanik nerwu wzrokowego, krótkowzroczność 1-3 stopnia, dystroficzne choroby oczu

 

9.      Choroby otolaryngologiczne

Chroniczne zapalenie migdałków, zapalenie gardła, nieżyt krtani, nieżyt nosa (zapalenie błony śluzowej, katar), zapalenie zatok, zapalenie zatoki szczękowej, zapalenie zatoki czołowej, zapalenie nerwu słuchowego, nieżyt nosa cuchnący, zanikowy (ozena)

Chroniczne zapalenie trąbki słuchowej, zapalenie ucha, katar ucha środkowego

 

10.  Choroby stomatologiczne

Chroniczne zapalenie dziąseł, ogniskowe i ogólne zapalenie tkanek przyzębia, zapalenie szpiku szczękowego, parodontoza, ból zębów, zapalenie jamy ustnej

 

11.  Choroby skóry

Liszaj czerwony płaski, świerzbiączki, ogniskowa twardzina skóry (sklerodermia), łuszczyca, blizny rozmaitej etiologii, wyprysk, skóra rybia pospolita, zapalenie tkanki podskórnej, nadmierne rogowacenie skóry (keratodermia)

 

Kosmetologia mineralna

Borowinowa maseczka kosmetyczna „Gea”

Higieniczny środek służący do pielęgnacji skóry twarzy i ciała „Gea”

Higieniczny środek służący do pielęgnacji skóry twarzy i ciała „Fito-Biol”

Maseczka kosmetyczna z błota wulkanicznego

Maseczka kosmetyczna z niebieskiej glinki

Żel do masażu kosmetycznego i plastycznego „Gea”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PRZEDMOWA

 

     W ostatnich latach ludzie na całym świecie coraz więcej uwagi zaczęli poświęcać medykamentom pochodzenia naturalnego. I słusznie, gdyż człowiek jest częścią przyrody, rozwój której odbywa się w wyjątkowej gamie naturalnych biorytmów. A zatem wpływ czynnika przyrodniczego, w postaci leczniczej borowiny, na nasz organizm nie narusza rozwoju jego naturalnej ewolucji, lecz poprawia parametry ważnych dla życia procesów i normalizuje je. W odróżnieniu od leczenia przy użyciu preparatów chemicznych, powodujących niepożądane skutki uboczne, stosowanie borowiny jest bezpiecznym i wysokoefektywnym sposobem leczenia rozmaitych chorób. Jak wykazuje wieloletnia statystyka medyczna, trudno znaleźć odpowiednik dorównujący wspaniałym rezultatom stosowania borowiny w przypadku neurologicznych, urologicznych, ginekologicznych i wielu innych chorób. Dzięki swym temperaturowym, chemicznym i mechanicznym stymulantom leczniczo- siarczkowe błota jeziora Saki wywierają złożony fizjologiczny wpływ na organizm ludzki. Zdaniem uczonych, zawarte w borowinie aktywne chemicznie i biologicznie komponenty przenikają do ciała poprzez skórę i wywołują wpływ na funkcje różnych organów, powodując ogólną reakcję organizmu, prowadzącą do wyzdrowienia.

     Krymskie leczenie borowiną było znane już w V wieku p.n.e., w czasie panowania Herodota. O efektywności tego sposobu leczenia świadczy nie tylko tysiącletnia praktyka medyczna, ale także dzisiejsze doświadczenia krymskich uzdrowisk: Saki i Jewpatorii. Ponad 50 uzdrowisk Ukrainy, Rosji i Białorusi wykorzystuje owe preparaty w sanatoryjnej i leczniczej praktyce, a od 1995r. Stały się one dostępne również dla mieszkańców Nowego Yorku.

     Jednym z wielu kierunków zastosowania preparatów borowinowych jest ich wykorzystanie w kosmetyce. Kosmetyczny zabieg daje często efekt wykonania złożonej operacji chirurgicznej.

     Produkt borowinowy posiada konieczne rekomendacje dotyczące leczenia na jego bazie w domowych oraz ambulatoryjnych warunkach (przychodni lekarskiej, gabinecie specjalistycznym, czy też pod okiem pracowników medycznych). Opisano metody aplikacji borowiny w przypadku najbardziej dokuczliwych chorób, jak również wpływ preparatów borowinowych na skórę, włosy i paznokcie (kosmetyka).

     Przytoczone metody leczenia borowiną opracowane zostały przez uczonych Instytutu Balneologii, Instytutu Reumatologii AMN (ZSRR), Krymskiego Uniwersytetu Medycznego, Sankt-Petersburskiej Akademii Wojenno- Medycznej oraz wiodących specjalistów w dziedzinie leczenia borowiną z sanatorium w Saki i Jewpatorii, w podręczniku przytoczone są instrukcje użycia borowiny opracowane przez uczonych Sakskiej Hydrogeologicznej Stacji ZAO „Ukrprofzdrawnica”.

     Stosowanie borowiny prowadzi do uwolnienia organizmu od szkodliwych substancji, zmniejsza tendencję do alergii, normalizuje aspekt hormonalny i podwyższa odporność.

     Dzięki zbalansowanym mineralnym i organicznym czynnikom borowina posiada przeciwzapalne, odczuleniowe, przeciwdrobnoustrojowe, wyciągające, odżywcze i regenerujące właściwości. Bakteriobójcze cechy borowiny powodują skuteczne zahamowanie rozwoju pierwotniaków i grzybów (w przypadku paciorkowców, gronkowców lub pałeczek ropniaka).

     W kosmetycznym aspekcie borowina lecznicza ma właściwości oczyszczające                         i odmładzające, poprawia ukrwienie skóry i jej elastyczność, stymuluje procesy regeneracyjne, stabilizuje przemianę energetyczną i normalizuje balans tłuszczu, co sprawia, że skóra jest gładka i jędrna.

   

     To niewątpliwie przydatny produkt, nie tylko praktykującym lekarzom i ich pacjentom, ale też wszystkim, którzy pragną chronić i wzmacniać swoje zdrowie, i na wiele lat przedłużyć młodość i urodę.

 

 

 

 

 

 

 

Statystyczna analiza efektywności leczenia borowiną

 

·                     bezpłodność u kobiet                                                        42%

·                     reumatyzm                                                                        67%

·                     choroby neurologiczne                                                      69%

·                     choroby systemu oporowo- motorycznego                        72%

·                     choroby stomatologiczne                                                   87%

·                     choroby skóry                                                                   96%

·                     zapalne choroby ginekologiczne(kobiece)                           98%

·                     choroby męskie                                                                 99,1%

 

*wg danych historii chorób pacjentów leczących się w sanatorium Saki i Jewpatorii za okres od 1968 do 2001r.

 

 

OGÓLNE ZASADY LECZENIA BOROWINĄ

 

      Przystępując do leczenia borowiną, w pierwszej kolejności należy skonsultować się ze swoim lekarzem. W przypadku niektórych zastosowań borowiny niezbędna jest konsultacja z lekarzem- specjalistą: ginekologiem, neurologiem lub proktologiem.

Koniecznym warunkiem jest przeprowadzenie podstawowej analizy krwi (jeśli to potrzebne- również moczu), elektrokardiogramu (po to, by wykluczyć przeciwwskazania).

 

Ogólne przeciwwskazania dotyczące stosowania kuracji borowinowej

ostre procesy zapalne, stany gorączkowe, gruźlica, złośliwe i niektóre łagodne nowotwory i stany po ich usunięciu, ciąża, zapalenie nerek, nerczyca, stany pozawałowe i poudarowe, choroby krwi i organów krwiotwórczych, choroba nadciśnieniowa 2 i 3 stopnia, hemoroidy, żylakowate rozszerzenie żył, nawracające krwotoki, psychozy, epilepsja, nadczynność gruczołu tarczycy, cukrzyca 2 i 3 stopnia, jaskra.

 

Należy:

·                     upewnić się, że nie występują przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną

·                     kuracje należy przeprowadzać w momencie, gdy jesteśmy zrelaksowani i nie zapomnieć o 30-minutowym odpoczynku po zabiegu

·                     w czasie trwania kuracji leczniczej ograniczyć spożycie alkoholu, palenie, chronić ciało przed schłodzeniem

·                     przestrzegać techniki leczenia: należy przebyć całą kurację a nie pojedyncze zabiegi

·                     w celu przeprowadzenie niektórych zabiegów skorzystać z pomocy osoby trzeciej

 

·                     przeprowadzać zabiegi leżąc na twardym podłożu pokrytym grubym kocem z polimerową warstwą

·                     przestrzegać zaleceń dotyczących odpowiedniej temperatury borowiny

·                     oszacować odpowiednią ilość borow3iny potrzebnej do przeprowadzenia całej terapii

·                     w celu osiągnięcia trwałego efektu leczenia powtórzyć zabiegi w ciągu następnych 6- 12 miesięcy

 

Uwaga!

Należy korzystać z borowiny posiadającej certyfikat i odpowiadającej wymogom Ministra Ochrony Zdrowia

 

"Wierzcie w starodawny sposób leczenia borowiną a rezultaty nie każą na siebie  czekać"

 

Producent: DL Sakska hydrogeologiczna stacja (GGRES)ZAO "Ukrprofzdrawnica"

                                        Licencja Goskomgeologii Ukrainy Nr 037 z dn. 30. 04. 92r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PRZYGOTOWANIE I PRZEBIEG ZABIEGU ZEWNĘTRZNYCH                 I WEWNĘTRZNYCH APLIKACJI BOROWINY

 

 

1.   ZASTOSOWANIE ZEWNĘTRZNE BOROWINY LECZNICZEJ

 

Przed zastosowaniem borowiny leczniczej na zewnętrzne partie ciała, według instrukcji lekarskiej (rys. 1) należy ja uprzednio przygotować- rozgrzać do odpowiedniej temperatury. W tym celu należy umieścić hermetyczne opakowanie z borowiną leczniczą w podgrzanej do 60 - 70 stopni wody i poczekać 15 - 20 minut, aż temperatura borowiny osiągnie 40 - 42 stopnie. Po upływie wskazanego czasu należy wyjąć opakowanie z wody i - nie otwierając -dokładnie rozgniatać w dłoniach (tak, aby rozmieszać zawartość). Następnie odcinamy róg opakowania       i mierzymy temperaturę borowiny, wkładając do środka termometr do mierzenia temperatury cieczy. W przypadku, gdy temperatura jest zbyt wysoka (odpowiednia -to 38 - 42 st.) należy poczekać aż borowina ostygnie lub dołożyć świeżą porcję chłodnej i wymieszać całą masę w celu równomiernego schłodzenia.

     Należy wiedzieć, że lecznicza borowina to czuła biochemiczna substancja i jej przegrzanie powyżej 60st. powoduje znaczne osłabienie właściwości.

     Jeśli ilość borowiny w opakowaniu jest większa niż zapotrzebowanie na  zabieg - podgrzewamy tylko potrzebną porcję. Niewykorzystaną borowinę przechowujemy w szklanym, pokrytym emalią naczyniu lub zrobionym z masy plastycznej i zalewamy 5% roztworem spożywczej lub morskiej soli. W takim stanie borowina zachowuje swoje właściwości przez  rok. W celu przechowania krótkotrwałego (5- 10 dni) wystarczy zawinąć skrawek opakowania w miejscu nacięcia i trzymać w lodówce.

     Rozgrzaną do odpowiedniej temperatury borowinę należy wyciągnąć z opakowania i nanieść na chore miejsca na ciele, w kształcie "rękawiczek", "kołnierza", czy "kurtki" (rys. 1). Na nałożoną borowinę nakładamy polimerową powłokę, następnie ciepło owijamy miejsce aplikacji i okrywamy chorego kocem. Długość procedury zależy od ogólnego stanu organizmu, temperatury borowiny, wieku, i może wahać się w przedziałach przedstawionych w tabeli (parametrów aplikacji w przypadku konkretnej choroby).

     Po zakończeniu zabiegu borowinę z ciała ściągamy rękoma lub drewnianą łopatką, obmywamy to miejsce roztworem soli morskiej lub ciepłą wodą i osuszamy ręcznikiem. Miejsce aplikacji należy owinąć suchą wełnianą przepaską lub kocem (dla zachowania ciepła)                   i koniecznie odpocząć nie krócej niż 30 minut

     Proszę zwrócić uwagę na przebieg procedur, ich długość, temperaturę borowiny- co przedstawia tabela parametrów dla zabiegów w konkretnej sytuacji.

     Dzieciom i ludziom w podeszłym wieku zaleca się stosowanie borowiny leczniczej co drugi dzień. Ludzie zdrowi fizycznie mogą stosować zabiegi 2 dni pod rząd, nie zapominając o koniecznej przerwie 3-ciego dnia.

Wykorzystaną borowinę należy utylizować!

 

 

 

2.   ZASTOSOWANIE WEWNĘTRZNE BOROWINY LECZNICZEJ

 

     Dla stosowania pochwowych i doodbytniczych tamponów wykorzystywane są borowinowe tubki, posiadające uniwersalne polietylenowe nasadki (kapturek). Zakręconą tubkę umieszczamy w naczyniu z gorącą wodą (50- 60 st..)na 20- 25 minut, następnie wyjmujemy i dokładnie mieszamy. Po odkręceniu zakrętki, wkładamy w otwór termometr do mierzenia temperatury cieczy. Powinna mieścić się ona w przedziale 40- 43 st.(według zaleceń lekarza). Po osiągnięciu zalecanej temperatury nakładamy na gwintowy otwór tubki wcześniej wysterylizowaną nasadkę (kapturek). Następnie smarujemy ją tłustą substancją (wazeliną, higienicznym kremem itp.). W taki sposób borowina gotowa jest do użytku wewnętrznego. W celu zastosowania borowiny wewnątrz organizmu (oczyszczonej i umieszczonej w polietynowych opakowaniach) wykorzystuje się specjalny woreczek- tampon, zaopatrzony w nasadkę lub nadającą się do tego strzykawkę w kształcie tubki itp.

     Doodbytnicze zastosowanie borowiny dokonuje się w jelicie prostym, wolno i bez pośpiechu, w kolanowo- łokciowej pozycji chorego. Potem chorego układamy na brzuch, okrywamy ciepłym kocem. Po upływie 10- 20 minut pacjent powinien przewrócić się na lewy bok i pozostać w tej pozycji aż do pojawienia się niezwłocznej potrzeby defekacji (oddania stolca)- przykładowo trwa to 20- 30 minut. Po zakończeniu zabiegu pacjent pozbywa się borowiny w naturalny sposób, przy zastosowaniu niezbędnych, higienicznych środków. Wykorzystaną tubkę oddajemy do utylizacji, kapturek (wielokrotnego użytku) myjemy i dezynfekujemy.

     Pochwowe borowinowe tampony wprowadza się, korzystając z uniwersalnego kapturka.      W przypadku braku tubki z kapturkiem można zastosować metodę opatrunków pochwowych.   W tym celu w sterylną muślinową serwetkę zawijamy leczniczą borowinę (150- 200 gr.), następnie należy umieścić ją w pochwie pacjentki tak, aby można ją było wyjąć bez problemu.  Po zabiegu borowinę usuwamy z organizmu, przeprowadzamy płukanie wodą mineralną lub jakimś zdezynfekowanym roztworem (temperatura płynu: 38-42 st., ilość: 2- 3 litry).

     Po zakończeniu zabiegu należy owinąć odpowiednią część ciała wełnianym kocem, nie zapominając o koniecznym 30- minutowym odpoczynku.

 

     Przykładowe zużycie borowiny w czasie terapii leczniczej.

Należy oszacować ilość borowiny, potrzebnej na całą terapię. Przykładowe zużycie borowiny w czasie terapii, składającej się z 10 zabiegów- przedstawiono w tabeli 1. Schematy zastosowań borowiny na poszczególne partie ciała przedstawia rys. nr 1

 

Tabela 1

Numer

Nazwa schematu                  

Zużycie borowiny w czasie terapii

 

Dorośli

Dzieci

1

Rękawiczki 

3- 4

2- 3

2

Skarpetki

6- 7

4- 5

3

Wysokie rękawiczki

9- 10

5- 6

4

Pończochy

20- 25

12- 15

5

Spodenki

16- 17

10- 12

6

Gorset

19- 20

14- 15

7

Półgorset

9- 10

7- 8

8

Szeroki pas

15- 16

9- 11

9

Spodnie

32- 35

24- 26

10

Kurtka

32- 35

24- 26

11

Kołnierz

5- 6

2

12

Motyl (okolice nosa)

1,5

1

13

Tampony doodbytnicze

3

2

14

Tampony pochwowe

2

1- 1,5

 

 

 

 

ELEKTROBALNEOTERAPIA

 

     Naturalna borowina, jej rzadka konsystencja, preparaty przygotowane na podstawie borowinowego roztworu borowinę- "Biol" i "Fito-Biol"- chętnie używane są dziś w leczniczych celach. Aby wpływały one na nasz organizm, wykorzystuje się różne technologie odmiany elektrycznej energii w postaci: galwanoborowinowej terapii (galwanoterapia- leczenie prądem galwanicznym), DDT i SMT z użyciem borowinowej pastylki, próżniową elektroforezę                i indukcyjne leczenie borowiną , fonoforezę i elektrofonoforezę.

     W 1912r. A.A.Łozinski wprowadził metodę "elektryzacji poprzez borowinę", w toku której na pacjenta oddziaływuje prąd elektryczny, borowina lecznicza i jony, wprowadzone do niej. To połączone oddziaływanie nadaje aspektowi leczenia nową jakość- dotyczy to zwłaszcza tych, którzy wykazują przeciwwskazania dotyczące odbywania zabiegów ogólnych (np. borowinowe aplikacje na dużej powierzchni ciała) lub tych, u których konieczne jest leczenie niedużych obszarów ciała. Ten oszczędny i jednocześnie wystarczająco efektywny sposób jest najlepiej przyjmowany i proponowany dzieciom, osobom starszym i osłabionym chorym.

     Podczas elektroforezy wykorzystywane są przyrządy do galwanizacji, źródła impulsyjnego prądu wysokiej częstotliwości z wyprostowanymi, sinusoidalnie modulowanymi i fluktuacyjnymi formami.

     Borowinę i jej komponenty można wyprowadzać od kationu i od anionu, jako że złożone organiczno- mineralne związki są polielektrolitami.

 

BOROWINOWA GALWANOTERAPIA.

     Do zabiegu używa się aparatury "Potok-1", w celu dokonania galwanizacji jamy ustnej- aparatury "GR-2" i "Mikropotok" (przenośny). Metaliczne elektrody (kation i anion) aparatury umieszczane są w wodochłonnych woreczkach- uszczelkach, napełnionych borowiną. Uszczelki o grubości 3- 5 cm, temperaturze 38- 42 st. nakłada się na odpowiednie odcinki skóry (lub błony śluzowej) i obwiązuje bandażem. Aby umocować elektrody na powierzchni ciała, można też wykorzystać nieduże, płaskie woreczki, napełnione piaskiem. Gęstość (siła) prądu: 0,02-0,08 miliampera/ cm , w ciągu tygodnia z przerwą 2 dni. Elektroferezę borowinowego wyciągu lub preparatu "Biol" przeprowadza się identycznie, zwilżając roztworem obie wodochłonne uszczelki (podkładki).

     Elektrody podczas zabiegu nakłada się podłużnie lub poprzecznie, tak aby patologiczne (chore) zjawisko znajdow3ało się w polu elektrycznym.

Oddziaływanie zabiegu na pacjenta może mieć charakter miejscowy, odcinkowo- odruchowy lub ogólny. Przy oddziaływaniu ogólnym wykorzystywany jest prąd o sile wyższej, niż przy głównym lub odcinkowo- odruchowym działaniu.

     Zabiegi dozowane są wg siły prądu i długości czasu trwania (10- 30 min.). Siła prądu w przypadku chorych w wieku do 1 roku powinna osiągnąć 0,02- 0,03 miliampera/ cm2, w wieku 2- 6 lat: 0,03- 0,05 mA/cm2, 7- 14 lat: 0,05- 0,08 mA/ cm2, 15 lat i więcej: do 0,1 mA/ cm2. W przypadku elektroforezy kończyn stosuje się maksymalną siłę prądu w przedziałach 20- 30 mA, tułowia: 15- 20 mA. Na twarzy natężenie prądu nie powinno przekraczać 3-5 mA, na śluzówkach jamy ustnej i nosa: 2-3 mA.

 

     DDT (dichlorodifenylotrichloroetan)

Stosuje się diadynamiczny prąd lub prąd Bernarda- półsinusoidalnej formy z wykładniczą tylnej krawędzi impulsu, częstotliwością 50- 100 herza. Wykorzystuje się prąd w różnych połączeniach:

·                     pojedynczy ciągły prąd

·                     podwójny ciągły prąd o częstotliwości 100 herza

·                     prąd modulowany krótkimi cyklami- rytmiczne następowanie po sobie 1 i 2- fazowego prądu co 1,5 sek.

·                  &